Zaterdag 7 augustus

Naomi D: Tijden de heartprep in de busjes mochten ze bidden voor de kinderen en de sloppenwijken. We laten ons vullen met Zijn liefde, zodat we weer door mogen geven aan de menen in de sloppenwijk. Toen we arriveerden stonden de kinderen alweer klaar om ons met open armen te ontvagen. Een knuffel hier en een knuffel daar. De kinderen klampen zich heel stevig aan je vast. Ons mime team deed een clownspl terwijl de kinderen zich verzamelden voor de ingangspoort. De medica team was daar bezig om de kinderen te voorzien van schoenen. Hun voeten werden gemeten en gewassen en zo kregen ze schoenen. Buiten stonden wel honderden kinderen te wachten. Wij hadden het voorrecht om alleen maar bij de kinderen te zijn. Een praatje te maken en waar nodig met ze te bidden. Wat verlangen deze kinderen naar liefde zeg! Kinderen hebben echt mijn hart! Soms vond ik het moeilijk om te zien hoe kleine kinderen van 1.5 jaar werden verdrukt in de wachtende rij, maar het resultaat mocht er zijn. Trots stapten de 1e twee jongens zo stoer als ze maar konden uit het gebouw om hun nieuwe gympen te showen. Hier werd ik erg blij van. Na bottlebrush gingen we een soort zwemparadijs (Ushaka) het was gelegen aan een mooi strand. Terwijl de meeste zwommen in een heerlijk zwembad, heb ik met een paar meiden erg genoten van het strand en de zee. God heeft de ze zo mooi gemaakt dat ik moest denken aan het lied: Hoe groot zijt Gij. Ik ben God dankbaar dat Hij iedereen hoort en dat Hij ook de kinderen van Bottlebrush kent. Warme groetjes uit Afrika, Naomi Dogger.